Przejdź do głównego menu Przejdź do sekcji głównej Przejdź do stopki

Tom 2 Nr 1 (2003)

Artykuły

Teoria działania lemieszowego zespołu podkopującego w maszynach do zbioru buraków

DOI: https://doi.org/10.24326/aspta.2003.1.8
Przesłane: kwietnia 6, 2023
Opublikowane: 2003-06-30

Abstrakt

Przeanalizowano ruch pasa gleby z tkwiącym w niej korzeniem buraka po powierzchniach pary płaskich, skośnie ustawionych lemieszy. W końcowej fazie tego ruchu korzeń buraka wchodzi w bezpośredni kontakt z płaszczyznami lemieszy. Ustalono wpływ kątów ustawienia lemieszy na dopuszczalną wartość prędkości jazdy maszyny, przy której, dla danych warunków glebowych nie nastąpi jeszcze ułamywanie i pozostawianie w glebie końców korzeni. Przy założeniu wartości pionowej siły związania korzenia z glebą 0,2 kN i jednostkowym oporze gleby rozluźnionej lemieszami 2,0 kNm-2 oraz przyjmując kąt wierzchołkowy stożka korzenia buraka 20–28°, najwyższą dopuszczalną wartość prędkości jazdy można osiągnąć gdy kąt 2γ rozchylania lemieszy powinien wynosić 26–32°, zaś kąt β odchylenia płaszczyzny lemiesza od pionu 30°.

Bibliografia

  1. Boroj E. S. i in., 1977. Teorija, konstrukcija i rasčet sel’skochozjajstvennych mašin. Podręcznik dla wyższych uczelni. Wyd. Mašinostroenije. Moskwa.
  2. Chvostov W. A., Rejngart E. S., 1995. Mašiny dlja uborki korneplodov i luka (teorija, konstrukcija, rasčet).
  3. Karwowski T., 1982. Teoria i konstrukcja maszyn rolniczych cz. II, t. 2.
  4. Pogorelyj L. W. i in., 1983. Sweklouboronyje mašiny (Konstruirowanije i rasčet). Wyd. Technika, Kijów.
  5. Privalov I. I., 1960. Analitičeskaja geometrija. Wyd. Eizmatgiz. Moskwa.
  6. Zajka P. M., 2001. Teorija sel’skochozjajstvennych mašin. t. 1, cz. 1. Wyd. Oko, Charków.

Downloads