Celem pracy jest przedstawienie ekstensywnego systemu utrzymania koni, który stanowi model użytkowania zwierząt gospodarskich łączący harmonijnie cele produkcyjne z ochroną środowiska oraz wspieraniem bioróżnorodności. Poruszono tematykę wpływu wypasu koni na zmiany składu runi pastwiskowej, oddziaływania końskich odchodów na mikroflorę gleby i cykle biogeochemiczne, znaczenie wypasu dla ornitofauny i entomofauny oraz wpływ na stabilność ekosystemów. Przeanalizowano zmienność fitosocjologiczną oraz sukcesję roślinności, a także potencjalne korzyści wypasu koni w kontekście ochrony przyrody i polityki rolnośrodowiskowej. Stwierdzono, że wypas koni, mimo pewnych ograniczeń, może być skutecznym narzędziem wspierającym bioróżnorodność, retencję wody oraz sekwestrację węgla, wpisując się w strategię zrównoważonego rolnictwa i adaptacji do zmian klimatu przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeb dobrostanowych tych zwierząt.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.