Następczy wpływ ugorowania pola na zachwaszczenie łanu żyta



Abstrakt

W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące wpływu różnych sposobów ugorowania pola ornego na zachwaszczenie żyta na glebie lekkiej. Badania przeprowadzono w latach 2003–2005 w Gospodarstwie Doświadczalnym Bezek (wschodnia Lubelszczyzna) na glebie bielicowej niecałkowitej, na podłożu marglistym, o składzie granulometrycznym piasku gliniastego mocnego. Żyto wysiewano po rocznym ugorowaniu pola, podczas którego stosowano 5 różnych sposobów jego pielęgnacji: ugór czarny (uprawki mechaniczne), ugór uprawowo-herbicydowy, ugór herbicydowy, ugór zielony na paszę i ugór zielony na nawóz. Do chemicznej pielęgnacji stosowano preparat Roundup 360 SL (3 l · ha-1). Zakres badań obejmował ocenę następczego wpływu ugorowania pola na zachwaszczenie łanu żyta. Zachwaszczenie określano metodą ilościowo-wagową przed zbiorem żyta. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że największy wpływ na zachwaszczenie żyta miały warunki pogodowe w okresie jego wegetacji. Najlepszym sposobem pielęgnacji jednorocznego ugoru okazał się ugór uprawowo-herbicydowy, który ograniczał liczbę chwastów oraz w sposób znaczący zmniejszał powietrznie suchą masę chwastów w łanie żyta, zwłaszcza w porównaniu z ugorem zielonym. Stosowanie preparatu Roundup 360 SL do pielęgnacji ugoru eliminowało Elymus repens ze zbiorowiska chwastów zasiedlających łan żyta sianego w stanowisku po ugorze herbicydowym oraz uprawowo-herbicydowym. Dominującymi gatunkami w łanie żyta okazały się gatunki dwuliścienne, a zwłaszcza Viola arvensis oraz z klasy jednoliściennych Apera spica-venti. Z kolei mieszanka zbożowo-strączkowa najsilniej zachwaszczona była przez Echinochloa crus-galli.


Słowa kluczowe

ugorowanie pola; zachwaszczenie; żyto

Deryło S., 2006. Kształtowanie się zachwaszczenia żyta ozimego w płodozmianie i monokulturze zbożowej na glebie lekkiej. Pam. Puł. 142, 55–63.

Deryło S., Szymankiewicz K., 2003. Dynamika zachwaszczenia łanu żyta ozimego uprawianego w płodozmianie i monokulturze zbożowej. Zesz. Probl. Post. Nauk Rol. 490, 57–65.

Duer I., 1998. Zachwaszczenie w życie ozimym po jednorocznym ugorowaniu. Bibl. Fragm. Agronom., 5, 137–143.

Hoffman-Kąkol I., 1974. Dynamika zachwaszczenia łanu i gleby w czteroletnim zmianowaniu. Rozprawy, Wyd. AR w Szczecinie, 43, 163.

Jaskulski D., Piasecka J., 2007. Reakcja żyta i pszenżyta ozimego na uprawę po zbożach jarych i ugorze. Acta Sci. Pol., Agricultura 6 (3), 17–25.

Marks M., Nowicki J., 2002. Aktualne problemy gospodarowania ziemią rolniczą w Polsce. Cz. I. Przyczyny odłogowania gruntów i możliwości ich rolniczego zagospodarowania. Fragm. Agronom., 1 (73), 58–67.

Mirek Z., Piękoś-Mirkowa H., Zając H., Zając M., 2002. Flowering plants and pteridophytes of Poland a checklist. W. Szafer Institute of Botany, Kraków.

Rezmerska-Piętka J., Łęgowiak Z., Radecki A., 2007. Wpływ wieloletniego nawożenia mineralnego i organicznego na biologię dominujących chwastów w monokulturze żyta. Annales UMCS, sec. E, Agricultura, 62, 2, 109–116.

Stupnicka-Rodzynkiewicz E., Hochół T., Łabza T., 1998. Wpływ jednorocznego okresu wyłączenia pola z uprawy na zapas nasion chwastów w glebie i zachwaszczenie łanu. Bibl. Fragm. Agronom. 5, 161–170.
Pobierz

Opublikowane : 2010-04-15


KURUS, J. (2010). Następczy wpływ ugorowania pola na zachwaszczenie łanu żyta. Agronomy Science, 65(1), 81-89. Pobrano z https://czasopisma.up.lublin.pl/index.php/as/article/view/974

JOANNA KURUS  joanna.kurus@up.lublin.pl
Katedra Ekologii Rolniczej Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie ul. Akademicka 13, 20-950 Lublin  Polska


CitedBy Crossref
0

CitedBy Scopus
0


Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Artykuły są udostępniane na zasadach CC BY-NC-ND – uznanie autorstwa, użycie niekomercyjne, bez utworów zależnych.
Przysłanie artykułu do redakcji oznacza, że nie był on opublikowany wcześniej, nie jest rozpatrywany do publikacji w innych wydawnictwach i jeśli zostanie zaakceptowany, nie będzie opublikowany gdzie indziej w tej samej formie bez pisemnej zgody.
Autor podpisuje oświadczenie o oryginalności dzieła, wkładzie poszczególnych osób i przeniesieniu praw autorskich na wydawcę.