Jednym z najważniejszych czynników zagrażających bioróżnorodności są rośliny inwazyjne, wypierające roślinność rodzimą z krajobrazu. Takimi roślinami są niecierpek gruczołowaty (Impatiens glandulifera Royle) oraz niecierpek drobnokwiatowy (Impatiens parviflora DC.) należące do rodziny niecierpkowatych (Balsaminaceae). Niecierpki ze względu na swoje walory dekoracyjne zostały sprowadzone do Europy w 1839 r. i w niekontrolowany sposób stały się nieodłącznym elementem krajobrazu, również zurbanizowanego. Ekspansywność tych gatunków jest możliwa dzięki ich małym wymaganiom glebowym, a tym samym dużym zdolnościom przystosowawczym do różnych warunków siedliska. Jednak największym problemem jest łatwość rozmnażania niecierpków, mechanizmy wysiewu nasion i przenoszenie ich na duże odległości, co wiąże się również z utrudnionym ich zwalczaniem. Wypieranie roślinności rodzimej przez niecierpki stanowi duży problem w wielu krajach Europy. W praktyce stosowane są różne metody walki mechanicznej, chemicznej i biologicznej, jednak żadna nie jest stuprocentowo skuteczna.
<< < 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 > >>
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.