Ocena stabilności plonowania ziemniaka w uprawie ekologicznej

Abstrakt

Celem badań przeprowadzonych w latach 2021–2023 w sześciu lokalizacjach (Jadwisin, Krzyżewo, Lućmierz, Osiny, Tarnów, Węgrzce) w warunkach certyfikowanych ekologicznych pól doświadczalnych na dziesięciu odmianach jadalnych ziemniaka (bardzo wczesne: Pogoria, Surmia, Tonacja, wczesne: Arizona, Lilly, średnio wczesne: Connect, Irmina, Mariola, Red Lady, Soraya) była ocena stabilności plonu bulw i struktury wybranych odmian ziemniaka. Po zbiorze końcowym oceniono plon bulw oraz jego strukturę (udział bulw małych o średnicy poniżej 35 mm, bulw średnich o średnicy od 36 mm do 60 mm i bulw dużych o średnicy powyżej 60 mm). Wyniki opracowano na podstawie analizy wariancji z wykorzystaniem modelu AMMI, oceniając istotność zróżnicowania badanych czynników oraz ich udział w zmienności całkowitej. Następnie określono stopień szerokiej adaptacji odmian w stosunku do zróżnicowanych warunków środowiska na podstawie trzech miar (miara nadrzędności plonowania – Pi, miara niezawodności przewagi plonowania – Ri, miara stabilności Kanga – YSi). W badaniach wykazano istotne zróżnicowanie w stosunku do analizowanych czynników: środowiska (E), odmian (G) i współdziałania (E × G). Wykazano największy udział w zmienności czynnika środowiskowego na plon i jego strukturę. Najwyższy stopień szerokiej adaptacji (miary Pi i Ri) w stosunku do plonu bulw wykazały odmiany Arizona i Connect.